اى سعادتمند ! حضرت محمد « 1 » - عليه الصّلاة والسّلام - تنبيه مىفرمايد وُلات مسلمين وحكّام خطّهء زمين را از حسن خاتمت عدل ونصفت كه آن وصول است به سعادت عقبى وحصول تقرب به رحمت حضرت مولى عزّ اسمه ؛ چنانچه آيهء كريمهء « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ » * بدين مقصود مشعر است واز وخامت عاقبت ظلم وجور كه آن تقييد رقاب است به سلاسل عقاب وگرفتارى در شدايد حرمان وعذاب ؛ چنانچه خطاب « وَما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ » * از اين معنى مخبر است تا بر مقتضاى نصّ « وَإِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا « 2 » بِالْعَدْلِ » / « 3 » در ميادين اعمال ، « 4 » عنان اختيار نفس مكّار جز به دست شهسوار عدل ، باز ندهند ودر مناهج افعال از آثار ظلم ، متحذّر باشند وچون عدالت - كه صفتي است جامع جميع خصال رضيّه واخلاق مرضيّه - مظهر « 5 » آن به يقين ، شارعان مشارع دين‌اند ؛ چنانچه كلمهء شريفهء « بعثت لُاتمّم مكارم الأخلاق » « 6 » مظهر اين است ومقسط كه به « 7 » معنى عادل است اسم حقّ است ، بىشك طريقي كه حضرت محمد « 8 » - عليه الصّلاة والسّلام - را من عند اللَّه فايض گشته وآن را شرع گويند ، حق وعدل محض بود . پس عادل ، آن بود كه در جميع أمور از آنچه مطابق شرع نبوي ودين مصطفوي است « 9 » در نگذرد . اگر به نفس خويش عالم بود « نُورٌ عَلى نُورٍ » « 10 » والّا در اعمال از علماى متديّن ، استفسار نمايد واز آنچه مضمون فتاوى بود ، عدول واستنكاف نجويد وجاير به خلاف اين « 11 » بود . واز اين جا واضح گردد كه مراد از لفظ عادل در اين كلام مفخر الأنام « 12 » متشرّع است واز جاير ، خلاف آن ويقين است كه هر مؤمني را سلوك طريق شرع محمّدى ، مثبت رابطهء معنوي است با روحانيّت احمدى واين

--> ( 1 ) . ف : پيغمبر . ( 2 ) . م ، ف : فاحكموا . ( 3 ) . سورهء نساء ، آيهء 58 . ( 4 ) . ف : + / وأطوار . ( 5 ) . ف : - مظهر . ( 6 ) . السنن الكبرى ، ج 10 ، ص 192 ؛ بحار الأنوار ، ج 16 ، ص 210 وج 67 ، ص 372 . ( 7 ) . ف : - به . ( 8 ) . ف : پيغمبر . ( 9 ) . م : - است . ( 10 ) . ف : - نور . ( 11 ) . ف : اينها . ( 12 ) . ف : سيّد الأنام .